| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
مدارکی از فسیل ها در دست است که با مطالعه ی آنها دریافت شده که نسل دایناسور ها 65 میلیون سال پیش به طور کاملا ناگهانی منقرض گشته است!یکی از نظرایاتی که چرا این رویداد به طور ناگهانی اتفاق افتاد را توجیه می کند این است که آب و هوای کره ی زمین و شرایط اقلیمی آن (احتمالا) به طور موقتی تغییر ناگهانی کرده است.
یکی از دلایلی که برای توضیح این تغییر شرایط وجود دارد برخورد شهاب سنگی با کره ی زمین است که احتمالا موج شوکی آن ابری بزرگ از غبار به وجود آورده که بخش بزرگی از زمین را پوشانده است.این ابر بزرگ ممکن است جلوی تابش نور خورشید به زمین را گرفته باشد و تغییراتی در شرایط جوی زمین ایجاد کرده باشد؛ و احتمال می رود که یکی از پیامد های این تغییر آب و هوایی فقدان ذخیره ی غذایی کافی باشد که در منقرض کردن نسل دایناسور ها نقش داشته است.برخی بر این عقیده اند که برخورد شهاب سنگ در مکزیک کنونی سبب مرگ دایناسور ها شده است. |
||
|
+
نوشته شده در سه شنبه 15 دی1388ساعت 21:8 توسط ماه نگار آموزگار
|
|
||
|
|
|
|
|
سلام دوستان من واقعا از غیبت طولانی خودم متاسفم؛غیبتی دقیقا یک ساله!روزی امیدوار بودم که وبلاگم بهتر شه اما کلا رهاش کردم. اما می خوام دوباره شروع کنم دیدم تو این مدت هم که نبودم دوستانی برام کامنت گذاشته بودند واقعا ممنونم و از اشتباهات گذشته ام درباره ی این وبلاگ واقعا متاسفم تمام سعیم رو می کنم که جبران کنم |
||
|
+
نوشته شده در سه شنبه 15 دی1388ساعت 20:31 توسط ماه نگار آموزگار
|
|
||
|
|
|
|
|
سلام دوستان. آغاز سال 2009 میلادی و میلاد مسیح و هم چنین آغاز سال جهانی نجوم رو به شما تبریک می گم.به مناسبت آغاز این سال، 5 رویداد اولی که در سال جهانی نجوم اتفاق می افتند رو با هم بررسی کنیم: 1. سوم ژانویه 2009، 14 دی 1387 : اوج بارش شهابی ربعی با ZHR=100 2.چهارم ژانویه 2009، 15 دی 1387 : زمین در حضیض مداری، فاصله از خورشید برابر 147095552 کیلو متر 3.هفتم ژانویه 2009، 18 دی 1387 : مقارنه ی ماه و خوشه ی پروین.جدایی 0.7 درجه، صورت فلکی ثور، فاز ماه 75.13%، ساعت 22:11 4. سیزدهم ژانویه 2009، 24 دی 1387 : مقارنه ی ماه و قلب الاسد، جدایی 2.7 درجه، صورت فلکی اسد، قدر قلب الاسد=1.4+ ، فاز ماه 95.75% ، ساعت 21:40 5. 21 ژانویه 2009، 2 بهمن 1387 : مقارنه ی ماه و قلب العقری، جدایی 5 درجه، صورت فلکی عقرب، قدر قلب العقرب = 1.3+ ، فاز ماه 24.78% ، ساعت 03:24 |
||
|
+
نوشته شده در شنبه 14 دی1387ساعت 18:5 توسط ماه نگار آموزگار
|
|
||
|
|
|
|
|
سلام بر همه ی دوستان. یک خبر دارم، خودمم متعجب شدم، چه زود گذشت! وبلاگ من یک ساله شد. یک وبلاگ که خیلی فعالیت نمی کنه، بازدید کننده ی زیادی هم نداره، یک وبلاگ بی سرو صدا که در آبان ماه سال 1386 راه اندازی شد، درست بعد از اولین جلسه ی کلاس المپیاد نجوم با یک معلم خوب! یادش به خیر... حالا من برای این وبلاگ چند آرزو دارم: 1.فعالتر شود 2.جذاب شود 3.بازدید کننده هایش بیش تر شود 4.از نظر کیفی و سطح علمی مطالب بهتر شود به هر حال از تمام دوستانم و همه ی کسانی که تا به حال از این وبلاگ دیدن کردند، تشکر می کنم!هم چنین از همه ی معلمای خوبم که با صبرو حوصله ی خیلی زیاد این مطالب رو به من یاد دادند. |
||
|
+
نوشته شده در جمعه 17 آبان1387ساعت 11:54 توسط ماه نگار آموزگار
|
|
||
|
|
|
|
|
ستارگانی که روی استوای سماوی قرار دارند، 12 ساعت بالای افق و 12 ساعت زیر خط افق هستند و از شرق طلوع و در غرب غروب می کنند. ستارگانی که بالای استوای سماوی قرار دارند، در نقطه ای بین شمال و شرق طلوع و در نقطه ای بین شمال و غرب غروب می کنند.این ستارگان بیش از 12 ساعت بالای افق هستند. بنابر این 3 دسته ستاره داریم، که البته این ها به عرض جغرافیایی منطقه ارتباط دارند:
به فاصله ی یک ستاره تا استوای سماوی، میل آن ستاره می گوییم(معادل انگلیسی:declination) میل از 0 درجه تا 90 درجه متغیر است. ستارگانی که میل مثبت دارند، بیش از 12 سلعت بالای افق هستند و ستارگانی که میل منفی دارند کمتر از 12 ساعت در آسمان بالای افق هستند. میل یک ستاره تا آخر عمرش مقدار تقریبا" ثابتی است و در طی عمر ما مقدار دقیقا" ثابتی است. میل را با علامت دلتای کوچک نشان می دهیم و برای به دست آوردن آن باید فاصله ی ستاره تا قطب(فاصله ی قطبی که آن را با p نشان می دهیم) را منهای 90 درجه کنیم. مثلا برای عرض جغرافیایی 40 درجه: ستارگان دور قطبی میل بیش تر از 50 درجه دارند. ستارگانی با میل بین 50 تا 50- درجه طلوع و غروب دارند. و ستارگانی که میل کمتر از 50- درجه دارند ابدی الخفا هستند. مثالی برای تهران با عرض جغرافیایی حدود 36 درجه: ستارگان دور قطبی: ستارگان صورت فلکی های دب اکبر و ذات الکرسی ستارگان طلوع و غروب دار: ستارگان صورت فلکی زمستانی جبار ستارگان ابدی الخفا: ستاره ی سهیل  در این عکس ستارگان دور قطبی را می بینید.این عکس به مدت چند ساعت نوردهی شده و رد ستارگان در تصویر باقی مانده است. |
||
|
+
نوشته شده در پنجشنبه 27 تیر1387ساعت 15:3 توسط ماه نگار آموزگار
|
|
||
|
|
|
|
شهرک ستارههامنبع: ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.شهرک ستارهها (به روسی: Звёздный Городок) یک تأسیسات پژوهشی و آموزشی نظامی در شمال شرقی مسکو است که در آن فضانوردان آموزش میبینند. فضانوردان از دههٔ 1960 در آموزشگاه کیهان نوردی گاگارین این شهرک آموزش دیدهاند.
در دوره شوروی این شهرک وضعیتی کاملاً محرمانه داشت و بقیه جهان به آن دسترسی نداشتند. خانوادههای فضانوردان آموزشگاه نیز در همین شهرک مستقر هستند و زندگی میکنند. پی نوشت: این نام را در انگلیسی Star City (شهر ستاره) نوشتهاند ولی ترجمهٔ درست آن از روسی «شهرک ستارهای» است. برخی از ترکیبهای صفت و موصوف اینچنینی در زبان روسی، در برگردان فارسی به صورت ترکیب مضاف و مضافالیه درمیآیند. واژه Звёздный городок به صورت زْوییُزْدْنی گارادُک تلفظ میشود. 
|
||
|
+
نوشته شده در جمعه 14 تیر1387ساعت 15:47 توسط ماه نگار آموزگار
|
|
||
|
|
|
|
مهبانگمِهبانگ یا انفجار بزرگ (Big Bang) لحظه آغازین هستی را گویند که به وجود آمدن هستی از آن شروع شدهاست.در زبان پارسی «مِه» یعنی «بزرگ» و بانگ به معنای صدای بلند است. 
ماده متراکمتئوری تراکم عالم قبل از انفجار بزرگ را می توان با مطالعه در چیستی سیاهچاله های فضایی بهتر دریافت. در سیاهچاله های فضایی، اتم هابه اجزای سازنده شان تجزیه شده و فضای میان آنها از بین می رود. به این ترتیب ماده شدیداٌ متراکم و چگال می شود. این عکس اتفاقی است که در هنگام انفجار بزرگ روی داده است.از ویکیپدیا دانش نامه ی آزاد چند توضیح از کتاب جهان در پوست گردو(نوشته ی پروفسور استیون هاوکینگ): انفجار بزرگ:تکینگی در آغاز جهان، کمابیش 15 میلیارد سال پیش. تکینگی:نقطه ای در فضازمان که در آن خمیدگی فضازمان بی نهایت و ناکرانمند می شود. تکینگی برهنه:تکینگی فضازمان که گرداگردش سیاهچاله ای نیست و ناظر دوردست می تواند آن را ببیند فروپاشی بزرگ:نامی که به سناریوی ممکن برای پایان جهان داده اند و در آن همه فضا و ماده فرو می پاشند تا تکینگی ای شکل بگیرد. قضیه ی تکینگی:قضیه ای که نشان می دهد در شرایط معیتی، تکینگی-نقطه ای که نسبیت عام در هم می شکند-باید وجود داشته باشد؛ و به ویژه نشان می دهد که جهان باید با تکینگی آغاز شده باشد. |
||
|
+
نوشته شده در یکشنبه 26 خرداد1387ساعت 21:58 توسط ماه نگار آموزگار
|
|
||
|
|
|
|
|
سلام عرض می کنم. پریروز روز جهانی نجوم بود.امیدوارم که لذت برده باشید از این روز. من متاسفانه چند وقت بود که نتونسته بودم این وبلاگ رو آپ کنم و الان هم که به خرداد ماه نزدیک می شیم و امتحانات هم به ما نزدیک می شن. به قول معلم فیزیکمون که می فرمایند:((به پایان آمد این دفتر/حکایت هم چنان باقی ست)) و انشا ا... این وبلاگ و فیزیک و نجوم هم هم چنان باقی ست و معلمانمان هم همین طور.یک مدت، در حقیقت تا پایان خرداد ماه باید با این وبلاگ خداحافظی کنم ولی حتما دوباره بر خواهم گشت. فقط می خواستم این آخر سالی یه تشکر از معلمانم بکنم تا لا اقل بدونن که من به یادشون هستم....البته زحماتشون رو که نمی شه جبران کرد مگر با نتیجه گرفتن تو اون درس.... امیدوارم که تمام دبیرانم از من راضی باشند و در این سال شاگرد خوبی بوده باشم. از زحمات سرکار خانم زارع،دبیر فیزیک جناب آقای صیفی کار، دبیر المپیاد نجوم و سرکار خانم عظیم لو، دبیر کارگاه نجوم تشکر می کنم. امیدوارم سال بعد هم در کنار همین معلمان خوب باشم و از تجربیاتشان بهره مند شوم؛ نه تنها من، بلکه همه ی دوستانم همین آرزو را داریم. |
||
|
+
نوشته شده در یکشنبه 22 اردیبهشت1387ساعت 20:8 توسط ماه نگار آموزگار
|
|
||
|
|
درباره |
|
|
||
|
|
|
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
||
|
|
نوشته های پیشین |
|
|
دی 1388 دی 1387 آبان 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM |
||
